Karıncaya Uzaydan Baktığımızda

Gökyüzünün Sadık Yolcuları: Kırlangıçlar ve Biz

Karıncaya, kuşa, doğadaki her can hissesine dikkatle baktığımızda, hayatın içindeki o muazzam düzeni ve zekayı görmemek imkansızdır. Bu akıllı ve sevimli canlıların başında da hiç şüphesiz kırlangıçlar gelir. Küçük ya da büyük fark etmeksizin, doğanın en asil işçileridir onlar.

Kendilerini korumak için çamurdan, yüksek ve kuytu köşelere yuvalar kurarlar.

Bu yuvaları yaparken de yaşarken de hep eşleriyle birlikte, çift olarak hareket ederler.

Kuluçka döneminin ardından o minik yavrular yumurtadan çıktığında, anne ve babanın bitmek bilmeyen mesaisi başlar.

Sırayla, büyük bir sadakatle yavrularına yem taşırlar. Yuvalarını her zaman tertemiz tutan bu asil kuşların evlatları, anne ve babalarını dört gözle beklerken adeta doğanın en saf tablosunu oluşturur.

Kırlangıçların yaşamındaki en dikkat çekici detaylardan biri de aralarındaki o muhteşem dayanışmadır. Çiftlerden biri yerde yemlenirken veya toprağı eşelerken, diğeri mutlaka etrafı kontrol eder. Bir tehlike sezdiğinde çıkardığı sesle eşini uyarır, korur.

Ancak havalar soğumaya başladığında, içgüdüsel bir tarih bilinciyle hareket ederler. Havaların değiştiğini anlar anlamaz, toplu halde sıcak Afrika ülkelerine doğru uzun bir yolculuğa çıkarlar.

Annelerinden, babalarından öğrendikleri o kadim rotayı hiç şaşırmadan, çok uzak mesafeleri yükseklerden uçarak aşarlar.

Hedeflerine yaklaştıklarında ise adeta gökyüzünden süzülüp pike yaparak aşağı doğru uçarlar. Mevsim dönüp ilkbahar kapıyı çaldığında ise mucizevi bir şey olur. Yollarını hiç unutmadan, geride bıraktıkları aynı yuvaya geri dönerler.

Eksikleri varsa tamir eder, yaşamlarına kaldıkları yerden devam ederler.

Peki, doğanın bu kadar kusursuz işleyen bir parçası olan, dünyaya neşe ve masumiyet katan sevimli canlılara biz nasıl davranıyoruz?

Ne yazık ki bazen patlayıcı maddeler atan, onları ürküten ve yaşam alanlarını hiçe sayan davranışlara şahit oluyoruz. Saygıdeğer okurlar, bu sevimli canlıları ürkütmemeli, aksine korumalıyız. Son zamanlarda sayılarının azaldığı gözlemlenen bu göçmen dostlarımızın dünyasını karartmaya hakkımız yok.

Unutmayalım ki kırlangıçlar gökyüzünün sadece süsü değil; doğanın, sadakatin ve yaşam mücadelesinin en canlı şahitleridir. Onların yuvalarına ve hayatlarına saygı duymak, insanlığımızın en büyük borcudur.