Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
O ufacık beyniyle kışlık yiyeceğini yuvasına nasıl da büyük bir titizlikle taşımakta. Yemlerini yuvaya götüren grup, aynı yoldan geri boş olarak dönen sevimli karıncalar; tekrar yem almak üzere, yük taşıyanlarla aynı çizgiyi ve sırayı bozmadan yollarına devam etmekteler.
Gel de bu sevimli canlıları sevme; sevilecek, hayranlık duyulacak varlıklar. Çünkü gidiş-geliş yol misali, düzgün bir uyum içinde kışlık hazırlığı yapıyor, yemlerini ağızlarıyla taşıyorlar.
Yuvalarına bıraktıktan sonra çizgilerini bozmadan yeniden yem aramaya giden bu canlılar, birbirlerine hiç engel olmadan işlerini sürdürüyorlar.
Aslında biz insanlara çok şey hatırlatıyorlar:
Birlikte ve barış içinde yaşayabiliriz.
Peki, bu düşünceyi nereden buldun diyeceksiniz? Depremden sonra Gölcük Şirinköy kalıcı evleri mevkiindeki patika yolda yürürken fark ettim onları. Sıra sıra yolun karşısına geçiyorlardı.
O sevimli canlıların üstlerine ayak basmamak için durdum ve onlara yol verdim. Yetmedi; patika yolun etrafına taşlar taşıyıp dizdim. Karıncalar ortada kalsın, ezilmeden yollarına güvenle devam etsinler diye… Karşılıklı yolun başlarında toprağı eşelediklerini, ezilmemek için verdikleri o muazzam çabayı gördüm.
O an düşündüm; sevimli karıncaların bu inançlı ve düzenli çalışmalarını görünce, etraflarını korumak için üşenmeden tedbir almak insanlık borcu değil mi?